Altius E1; een team om trots op te zijn!

Trainers zijn ijdele mensen. Ijdel tot op het ziekelijke af. Ze zien zich al met de cup met de grote oren op het bordes van het oude raadhuis op de Kerkbrink staan, hoog geheven en met een triomfantelijke blik neerkijkend op de uitzinnige Hilversumse menigte. Een tafereeltje dat  niet vaak mijn geest teistert eerlijk gezegd, want enige realiteitszin is mij gelukkig niet vreemd, edoch als trainer heb je toch altijd wel een uitgesproken wens. Eén van die wensen was om het schier onoverwinnelijke Elinkwijk E1 eens te verslaan en als dat toch zou gebeuren, dan het liefst in eigen huis. Enkele jaren geleden was er een Altius E1 die als kanonnenvoer fungeerde en er met ruime dubbele cijfers aan ging. Vorig seizoen verloren we slechts met 1-3 in een thuis oefenduel, doch de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dat wel ook het hoogst haalbare resultaat was. Als het dan toch eens moest gebeuren  dan zou het dit seizoen moeten zijn, daar Altius met deze lichting er één heeft van het unieke soort. AFC E1 moest er maandag al aan geloven met maar liefst 6-0; hoe zou het vanavond gaan?
Het zou een memorabele avond worden met wat gevoel voor enige pathos zou ik het ook als een historische gebeurtenis kunnen betitelen. Elinkwijk is in alle opzichten een zeer interessante tegenstander. Snel, technisch zeer goed onderlegd, sluw en op zijn tijd hard tegen het gemene af. Kortom, Elinkwijk bevat alle ingredienten die een wedstrijd zeer boeiend kan maken.  Het bleek al snel dat Altius niet onder hoefde te doen voor Elinkwijk.De beste kansen waren voor de E1, doch de finesse ontbrak een beetje. Ook het sluwe en harde spel van de spitsen was een gegeven die onze verdedigers (te) zeer imponeerde. Het was daarom ook dat laatste gegeven dat we achterin ons te passief en te angstig opstelden, waardoor de Elinkwijkspits, genaamd Fouad ( volgend jaar naar Ajax volgens zijn vader) tegen de verhouding in de 1-0 scoorde. Dat was een tegenvaller, zeker nadat Rik met een pijnlijk gezicht naar zijn been greep en uit viel; wat een domper! Rik stond nog geen 10 seconden koud uit het veld of er was een prachtige één-twee tussen Joey en Hugo, waardoor de laatste vanaf 8 meter kiezelhard de gelijkmaker produceerde. Gelukkig viel het bij Rik mee en kon hij weer aan het spel deelnemen. Het duel werd steviger en het is dan ook niet verwonderlijk dat het juist Hugo was, die zijn team op indrukwekkende wijze op sleeptouw nam. Na een stevig gewonnen duel zette hij de sterk spelende Joey alleen voor de keeper, Joey omspeelde de keeper op rustige, maar niet minder fraae wijze en zorgde voor de 2-1 voorsprong met de rust. Waar Elinkwijk het zocht in snelle flitsende individuele acties was het Altius, die juist rustig en tactisch bleef spelen. Na goed doorzetten was het weer Hugo die het overwicht kon uitdrukken in een 4-1 voorsprong. Elinkwijk werd in deze fase min of meer weggespeeld en toen brak ook de fase van Rik aan. Na twee geweldige individuele acties speelde hij per keer zeker drie man uit en liep de score op tot maar liefst 6-1! Elinkwijk, niet gewend aan zulk soort scores zette er voetballend en fysiek een tandje bij en haalde alle middelen uit de kast om de score een draaglijker aanzien te krijgen. Dit lukte niet omdat onze verdedigers Ruben, Jelmer, Michiel en invaller Thijmen nu wel bij de les waren en Twan altijd op zijn post was bij gevaarlijke situaties. Geholpen door de scheidsrechter, die met gevoel voor understatement twee wel héél dubieuze vrije trappen weggaf op korte afstand van het doel, kon Elinkwijk de marge nog terugbrengen tot 6-3, maar het was vlak voor tijd dat de door Thijmen weggestuurde Rik zijn tegenstander de hielen liet zien, de keeper koeltjes omspeelde en d.w.v zijn derde goal de verhoudingen wat beter weergaf en de eindstand op 3-7 bracht.
Wat een geweldige memorabele wedstrijd en wat een geweldig resultaat! Mooie leermomenten dat je het soms niet alleen met technisch voetbal redt, maar dat er soms ook andere zaken bij komen kijken om een wedstrijd te winnen. Het feit dat de E1 dit vanavond heeft laten zien en zich kan meten met de top in het E voetbal ( Elinkwijk is koploper in de andere Utrechtse hoofdklasse ) is een gegeven waar we trots op mogen zijn en waarvan we gewoon moeten genieten!
Op naar de zaterdag ( hoe komen we die vervelende vrijdag nu weer door…)!
Dit bericht werd geplaatst in verslagen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s