Interview Cesc-Martin en Martin-Cesc

 

INTERVIEW VAN CESC AAN MARTIN

 

Zoals een ieder heeft kunnen lezen is Cesc Polonio, voetbaldier in hart en nieren, in Nederland om het niveau van Altius E1 te aanschouwen tijdens het Leonidastoernooi. Helaas, helaas werd dit toernooi afgelast en is de reis, tenminste wat betreft het voetbalgedeelte, mislukt en tevergeefs. Verheugend is het feit dat Cesc een nieuwe vriendin heeft, Sylvia, en wellicht kan hij het gemis van het voetbal dit weekend compenseren in de romantiek!

 

Cesc had wat vragen voor Martin  en natuurlijk nodigde dat uit tot wedervragen. Dit alles op de Paasmaandag avond , waarbij een geduldige Montse als tolk fungeerde;

 

 

Cesc:

 

Hola Martin,

 

Ik heb van Montse begrepen dat het toernooi in Mollet niet alleen het afscheid is van je carrière als trainer maar ook als coördinator van Altius.

De reden is inmiddels wereldnieuws en heeft Barcelona bereikt. Van harte gefeliciteerd met  de overstap van Rik naar Utrecht.

Ik hoop dat het voor hem een rijke ervaring zal zijn en natuurlijk ook voor Hugo.

 

 

Cesc:

Wat is, volgens jou, het niveau van jouw team 2 maanden vóór het begin van het toernooi.?

 

Martin:
Ik denk dat het niveau van dit team vrij hoog ligt. De jongens, die vanuit de D pupillen ( 1996) meegaan kennen de huidige spelers van de E1 vrij goed en hebben daar vorig seizoen al mee samen gespeeld. Belangrijk is ook dat ze weten hoe ik als trainer graag wil dat er gespeeld wordt, zodat we weinig tot geen tijd kwijt zijn m.b.t. het inslijpen van de speelwijze. Vier spelers van dit team ( waarvan twee spelers definitief naar FC Utrecht) zijn door FC Utrecht uitgenodigd voor het spelen van selectiewedstrijden, drie spelers hebben selectiewedstrijden gespeeld voor het z.g.n. districtsteam van de Koninklijke Nederlandse voetbal bond. Dit zijn de meest talentvolle spelers in deze regio. Als ik eerlijk ben doen de overige spelers daar niet zo veel voor onder, dus ik denk, mede gezien het feit dat het een toernooi voor de lichting 1997 is, dat we geen slecht figuur zullen slaan.

 

 

Cesc:
Welke tactiek ga je toepassen om het team op groot veld te laten wennen?

 

Martin:

Een leuke vraag om je op ons voor te bereiden J ?

Ik ben al trainer erg gecharmeerd van een systeem dat mogelijkheden biedt om de vrije ruimtes goed te benutten. De K.N.V.B. stimuleert m.b.t. het jeugdvoetbal het 4-3-3 systeem. Mijn visie is dat voetbalsituaties op het veld uitdaging(en) moet bieden aan de spelers om op dat moment de juiste keuze te maken. Het voetbalmoment bepaalt in feite het te spelen systeem. Ook de kwaliteiten van de spelers bepalen het systeem. Heb je verdedigers die goed zijn als mandekkers en uitstekend 1 tegen 1 kunnen spelen, zodat je in balbezit je vrije verdediger makkelijker kan laten doorschuiven naar het middenveld ( 3-4-3 ), of heb je de beschikking over 2 diepgaande flankmiddenvelders, waardoor je 4-4-2 kan voetballen. Interessante vraagstukken, zeker gezien het feit dat we moeten afwachten hoe de huidige E1 spelers zich op een groot veld presenteren en wellicht weer andere kwaliteiten komen bovendrijven. Het belangrijkste is dat de spelers bij de talloze voetbalsituaties leren de juiste keuze(s) te maken, waarbij er een goede balans moet zijn tussen het teambelang en het eigen plezier in het spel. Ook dit alles maakt deel uit van de zgn tactiek en spelsysteem

 

 

Cesc:

 Ik zag op jullie site dat jullie team het dit jaar erg goed doet in de competitie.  Jij bent vast erg trots!!

 

Martin:

Ik ben inderdaad erg trots op de jongens. Als je op deze leeftijd al zo goed kan focussen  op het spel gedurende de 2x 25 minuten dat de wedstrijd duurt, dan vind ik dat heel bijzonder. Kenmerkend is toch dat kinderen op deze leeftijd moeite hebben om gedurende langere tijd hun concentratie vast te houden. Door tegen goede tegenstanders te voetballen merken ze ook dat bij een mindere dag of bij het verliezen van de concentratie dit ook vaak gevolgen heeft voor het resultaat. Als je een goed resultaat wil bereiken ( = winst + plezier in het spel ) dan vereist dit niet alleen een fysieke, maar ook een mentale inspanning. Wat dat betreft is dit jaar voor hun een uitstekende leerschool. Internationale ervaring op doen, zoals vorig jaar en dit jaar in Barcelona met volle tribunes geeft tevens als bonus onze spelers een enorme impuls in hun voetbalontwikkeling en daar ben ik jou en Montse ook enorm dankbaar voor.

 

Cesc:

Wat denk je, worden jullie eerste in de competitie?

 

Martin:
Als ik eerlijk ben dan denk ik dat Victoria geen fouten meer zal maken. Victoria heeft in de breedte betere spelers en is daarom minder kwetsbaar m.b.t. het resultaat. Ik vind wel dat als zowel Victoria als Altius beide in vorm zijn, wij een beter team hebben, omdat wij bepaalde spelers hebben die het verschil kunnen maken en wij als team mentaal sterker zijn dan Victoria. Echter, de prijzen worden na 22 wedstrijden verdeeld en Victoria heeft m.i. bewezen gedurende deze competitie over een stabieler team te beschikken. Mochten zij aan het einde van de rit op basis van dat gegeven bovenaan staan, dan is het behaalde kampioenschap van Victoria wat mij betreft dan ook dikverdiend en kunnen ze op mijn felicitaties rekenen.  
 

 

Cesc:
Zou je het Barcelona team in 13 woorden kunnen omschrijven (1 per kind) ??

 

Martin:

Oei,dat is een onmogelijke opgave voor mij! Als ik eenmaal over de kwaliteiten van mijn Barcelona-team begin ben ik meestal niet te houden! Ik zal proberen het kort te houden.

 

Twan, onze keeper, is een heerlijk keeperstalent. Ik  weet dat je ook een zwak voor Twan hebt. Zijn uittrappen, het beheersen van de één tegen één situatie, zijn techniek gekoppeld aan zijn onverzettelijkheid en geweldige wedstrijdmentaliteit maakt hem tot een lieveling van velen.

 

Dany en Jelmer zijn in mijn ogen de beste mandekkers van onze regio. Een geweldige wedstrijdmentaliteit, echte killers en een fantastische wil om te winnen maken hun onmisbaar voor het team. Verdedigers naar mijn hart!

 

Milan is een voetballende verdediger met een geweldige traptechniek en tackle. Als vrije verdediger kan hij uitgroeien tot een sensatie. Een echte teamspeler, waarbij een ieder een voorbeeld aan kan nemen.

 

Ruben is een verdediger, die qua onverzettelijkheid zijn gelijke niet kent en heeft een gave techniek. Hij blijft me nog altijd verbazen hoe goed hij eigenlijk  kan voetballen. Als de druk het grootst is ( volle tribunes, veel publiek langs de lijn ) is Ruben op zijn best.

 

Michiel is een linksbenige speler en zal altijd de voetballende oplossing proberen te vinden. Bij Michiel zit achter elke actie ook een gedachte en is dus een intelligente voetballer. Michiel maakt ook uitstekende ontwikkeling door en het einde is nog lang niet in zicht!

 

Jan Douwe is bij ons de “Philip Cocu”van het elftal; op alle plaatsen inzetbaar en hij haalt op elke positie een ruime voldoende. Wellicht één van de belangrijkste pionnen in het team. Bij wisselingen in een team word je door dit gegeven er nooit slechter op; wellicht één van de meest onderschatte gegevens van het succes van een team!

 

Thijmen is één van die spelers die begrijpt wat er voor nodig is om te winnen. Linksbenig en creatief gekoppeld aan de grote wil om te winnen, zo zie je ze niet vaak. Laat zich niet intimideren en is niet te beroerd om de tegenstander d.m.v zijn spel te “waarschuwen” .

 

Hugo vormt het cement tussen de stenen en is gemaakt van gewapend beton. Een intelligente speler, die een prachtige balans heeft tussen techniek, tactiek, fysieke en mentale kwaliteiten. Als centrale middenvelder de ideale “pivote”!

 

Wouter is dit jaar omgevormd als verdediger en is de ideale speler voor een aanvallende speelwijze. Gezegend met veel snelheid, verrassende individuele hoogstandjes is hij de ideale verdediger. In een 4-4-2 systeem zal hij als rechtermiddenvelder gaan uitgroeien tot een gevreesde tegenstander en ben ik benieuwd waar dat allemaal moet gaan eindigen!

 

Stefano is een echte “sluipmoordenaar”. Hij heeft een geweldig gevoel voor de goede positie voor het doel of de zgn afvallende bal, waardoor hij een hoog scorend vermogen heeft. Bovendien heeft hij een zeer gave techniek en wordt hij ook wel de “Pannakoning” genoemd. Ook zijn eigenschap nooit te willen opgeven is een meerwaarde voor het team.

 

Joey is een voetballer met grote mogelijkheden. Zijn schot is qua snelheid en precisie ongeëvenaard en Joey is denk ik één van de snelste van het team. Gezegend met een prachtige techniek en eerder genoemde schotkracht maakt van Joey een bezienswaardige speler!

 

Rik is met afstand de speler met het grootste scorend vermogen. Zijn techniek, snelheid en voetbalgogme maakt het nauwelijks mogelijk hem goed te verdedigen. Hij is nooit te beroerd om hard te werken en heeft geen vedetteneigingen, waardoor hij naast zijn individuele kwaliteiten ook een echte teamspeler is.

 

Nou Cesc, dat is voor mij doen vrij kortJ !

 

Cesc:

Ik heb van Montse gehoord dat je wel 10 pannenkoeken per minuut kunt bakken,  misschien beter dan mijn ‘beroemde’ paella. Ik herhaal, het bier staat altijd koud J

 

Martin:

Nou Cesc, ik weet niet waar ze die wijsheid vandaan heeft! Zeker een uitspraak van Montse na een paar karafjes Sangria J ?

In Barcelona gaan we samen zeker een paar biertjes samen drinken, per slot van rekening ga ik dit jaar niet meer met de metro;  Ellen beheert dit jaar de portemonnee J !

 

 

 

INTERVIEW VAN MARTIN AAN CESC

 

Hallo Cesc,

 

Martin:

Wat zijn volgens jou de voor en nadelen van de Nederlandse voetbalschool t.o.v. de Spaanse?

 

Cesc:

Volgens mij en aan de hand van wat ik ter plaatse heb bestudeerd en waargenomen werken de Nederlandse scholen zeer goed op individuele basis aan alle technische aspecten ter verbetering van de jonge voetbalspelers. Nederlandse clubs en de richtlijnen van de  K.N.V.B kiezen voor een specifieke opleiding gebaseerd op het idee dat de jongens zich moeten amuseren en spelenderwijs voetbal moeten leren spelen om op deze manier hun techniek te verbeteren en het vroegtijdig verlaten van deze sportactiviteit te vermijden. Ik vind het zeer coherent en kan me geheel vinden in deze methode. Ik geloof dat de Nederlandse kinderen met een niet al te hoog of  gemiddeld niveau,op deze wijze  hun techniek behoorlijk kunnen verbeteren en daarom een grotere aantal spelers een betere ontwikkeling in het spel krijgen en het maximale uit hun kwaliteiten halen. Tegelijkertijd creëert deze filosofische methode van  werken een identiteit van Nederlandse voetbalspelers die in de rest van de landen zeer wordt gewaardeerd.

In Spanje werkt men in het algemeen op federaal niveau aan het verbeteren van het kwalitatieve niveau van onze trainers. Het idee is om geen trainers zonder diploma of zonder opleiding te hebben, die zinloze trainingen zouden kunnen geven. Een feit is dat de vorming van trainers in Spanje plaats vindt in het algemeen via het ministerie van cultuur van elke gemeenschap en de bekwame studies als trainer worden niet alleen gegeven om in amateurclubs te werken maar ook om cursussen en voetballessen te geven op academisch niveau, en dat is goed, maar het verhoogt de moeilijkheidgraad  en werkt drempelverhogend. Door de enorme hoeveelheid uren dat dit in beslag neemt haken veel mensen af.  Op het ogenblik duurt de opleiding tot trainer  3 jaar, twee of drie keer per week

Maar waar wel een groot contrast is tussen de Spaanse en de  Nederlandse mentaliteit,  is de eigen voetbalidentiteit; in Spanje bestaat het niet. Iedere elke club heeft zijn eigen visie en trainingsmethoden  op basis van de voetbalvisie van de directie van de club. Er is geen uniformiteit, elke club is een wereld apart. Daarnaast geloof ik dat de Spaanse speler over een groot technisch niveau beschikt, (vaak aangeboren talent), dit samen met een grote wedstrijdinstelling en duelkracht maakt het dat het Spaanse voetbal een zeer  hoog kwalitatief niveau heeft; in ieder geval qua resultaat.

En als laatste wil ik nog zeggen dat met de technische kwaliteiten van jullie voetbal, het spel sneller gespeeld zou worden, jullie niet meer te stoppen zouden zijn, maar je kan niet alles hebben, toch?! J

 

 

Inleiding tot de volgende vraag:

 

In Spanje spelen de E pupillen ( ook de eerste-jaars ) op het grote veld. Dit stuit op meer en meer op grotere weerstand, zeker gezien het feit dat  Spanje het enige voetballand is dat deze filosofie hanteert

 

Martin:

Welke petitie zou er worden aangeboden van de clubs aan de Spaanse voetbalbond?

Cesc:

Ik weet niet zeker of dit op landelijk niveau speelt maar wel op Catalaans niveau. Het gaat om het volgende: Verscheidene Catalaanse clubs hebben bij de Catalaanse voetbalbond het verzoek ingediend kinderen van de leeftijd categorie 10-11 jaar op klein veld te laten spelen. Ze hebben aangekaart dat het spel wat techniek betreft op deze manier beter is en bevorderlijk is voor de ontwikkeling van het kind en dat het verlengen van het speel op klein veld tot 11 jaar en verbetering van het Spaanse voetbal zou betekenen. Bovendien is Spanje het enige land in Europa dat op groot veld speelt op deze vroege leeftijd.

Op het ogenblik is dit een discussie tussen de clubs en het voetbalbond. De Catalaanse Federatie is uitgebreid aan het onderzoeken of de meeste Catalaanse clubs het er hiermee eens zijn. Ik veronderstel dat met een globaal advies een beslissing genomen zal worden voor het volgend seizoen begint.

 

Hier begint een discussie tussen Martin en Cesc over hoe er op een klein veld in Spanje en Nederland wordt gespeeld. In Spanje is het  kleine F-E veld een kleine 10 meter smaller. Bovendien loopt er in de breedte van het veld op zo’n 10 meter afstand van het kleine doel, een doorgetrokken streep; dit markeert niet alleen het gebied van de keeper, maar dient tevens als  buitenspellijn. Binnen het gebied van het doel tot aan die lijn kan je dus buitenspel staan als aanvaller. Dit heeft als filosofie dat de spelers m.b.t buitenspel een minder grote overgang hebben als ze naar een groter veld gaan. Als derde verschil geldt dat de keepers, net zoals bij ons bij het spelen op een groot veld, de bal bij een terugspeelbal niet in de handen mogen nemen.

Vorig jaar hebben we ervaren dat deze verschillen tot een geheel ander spelletje leidt. De Spanjaarden zakken bij balbezit tegenstander in op de eigen helft ( net zoals bij handbal) tot bijna op de buitenspellijn. Mede door het smallere veld worden de ruimtes behoorlijk klein. Daar de verdedigers meestal voor de lijn blijven staan wordt het vrijlopen vrij lastig. Afstandschoten zijn dan ook vrij populair in deze. Wellicht is dit ook de reden dat de doelen een  fractie kleiner zijn dan de  doelen op een groot veld. Met de geringe lengte op deze leeftijd m.b.t.  de keepers is elke vrije trap dan ook meteen een halve penalty! En gezien het chauvinisme van de arbitrage ( waarover later meer) geeft dit veelal een groot thuisvoordeel…  

 

ML:

Is de vrijheid m.b.t. het maken van keuzes ( b.v. vrijlopen ) niet belangrijker dan het nu al laten wennen aan buitenspel?

 

Cesc:

Het is in ieder geval wel zo dat je dan beter leert verdedigen, waardoor je een beter resultaat kan halen!

 

 (ML :Hier wordt meteen een interessant cultuurverschil aangegeven denk ik. Volwassenen (  cultuur van het land?)gaan meer uit van resultaat. )

 

ML ( als advocaat van de duivel ):

Waar zou een kind meer plezier uit halen; pingelen en scoren of het feit dat hij goed kan verdedigen?

 

Cesc:

Daar raak je nu ook de kern van de discussie, die nu gaande is. In Spanje is het spel zeer competitief ingesteld. Het draait meer om het winnen dan om de individuele ontwikkeling. Persoonlijk denk ik dat het ook beter is om meer uit te gaan van spelplezier van het kind zelf , waardoor je op langere termijn meer rendement hebt.

Ik ben ook in Frankrijk geweest en persoonlijk vind ik de Franse en de Nederlandse voetbalschool het beste. 

 

Martin:

Sommige Nederlandse amateurclubs geven hun jeugd de mogelijkheid om zich tot scheidsrechter te scholen. Is dat in Spanje ook het geval?

 

Cesc:

In Spanje is het niveau van de scheidsrechtesr erg slecht. “Werkelijk niemand wil scheidsrechter worden”. De scheidsrechter in Spanje is het pispaaltje, hij krijgt altijd de schuld en wordt gezien als verantwoordelijk voor de nederlagen. Het is altijd de schuld van de scheids. De scheidsrechter vanaf het eerste minuut van de wedstrijd  uitgebreid beledigen en uitschelden en iedere beslissing die hij neemt bekritisering behoort tot de orde van de dag. Dat is de reden waarom niemand scheids wil worden. Niemand is bereid om zich vrijwillig te laten uitschelden. De Catalaanse federatie is bezig met veel campagnes voor de vorming van scheidsrechters. Er worden cursus aangeboden, benodigdheden en betere arbeidsvoorwaarden en salarissen. Maar de scheidsrechters zijn steeds jonger en haken sneller af. Ze fluiten op het ogenblik elke een gemiddelde van 4 of 5 wedstrijden per weekend. Dit is werkelijk een ernstig probleem geworden. De clubs proberen dit soort gedrag en houding, die normaal van de ouders komt te voorkomen. Maar men is hier zeer passioneerd en wat dat betreft moeilijk op te voeden.

Je vertelde dat bij Altius de jeugd opgeleid wordt tot scheidsrechter. Op deze manier leren de kinderen bewust te zijn van de moeilijkheidsgraad van het fluiten en hoe vervelend het is als je uitgescholden wordt en tegelijkertijd worden ze gemotiveerd om de club te helpen.

Het probleem in Spanje is zoals altijd het feit dat we winnen het allerbelangrijkste vinden. Wij allen, voetbalbonden, clubs, ouders, spelers, enz. maken ons schuldig aan problemen zoals deze.

 

Martin:

In Nederland huren amateurclubs de faciliteiten van hun gemeente. Hoe werkt het in Spanje?

 

Cesc:

Zo werkt het ook in Spanje. De grootste subsidie dat de gemeente aan de sportclubs geeft is de toegang tot de sportfaciliteiten. Je mag er gebruik van maken voor zolang je het nodig hebt, afhankelijk van het aantal leden en behoeftes van de club. Zij zorgen voor het onderhoud van het complex en de velden en openen de velden tijdens de van tevoren opgegeven training cq wedstrijd uren.

 

 

EN ALS AFSLUITING:

 

Cesc:

Jammer dat ik dit jaar  de ontwikkelingen van de E1 van Altius tijdens het Leonidas Toernooi in Rotterdam niet kon te zien. Ik had me er ontzettend op verheugd maar helaas na 1550 km gereisd te hebben hadden we het wisselvallige Hollands weer niet echt mee en kon het toernooi niet plaatsvinden. Gelukkig kreeg ik toch de kans om de jongens en de ouders te ontmoeten en hun enthousiasme in de reis naar Barcelona te proeven. Al jullie inspanningen zijn meer dan de moeite waard, dit zal een reis worden die de kinderen nooit meer zullen vergeten. Ik hou van Nederland en van jullie gastvrijheid tijdens mijn 2 bezoeken. Ik draag de E1 van Altius en iedere kind, in mijn hart.

We zien elkaar binnenkort in Barcelona. Ik wens jullie een goede reis en ik zal jullie blijven volgen via jullie site.

 

Een knuffel.

Cesc.

Cesc_en_Martin

 

Dit bericht werd geplaatst in nieuws. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s