E1 wint 4 finales maar verliest de laatste!

Het was de eerste keer dat Altius zou deelnemen aan het ARC-Heitinga toernooi. Het voorspel beloofde al veel goeds. Een uiterst professionele organisatie ( elk team kreeg gedurende het hele toernooi een vaste begeleider toegewezen b.v. en ieder team krijgt een lekkere uitgebreide lunch aangeboden etc.). Maar we kwamen natuurlijk niet om uitgebreid te lunchen, maar om lekker te voetballen. Het zou een memorabele voetbaldag worden. We waren in de hoogste speelpoule ingedeeld met ARC E1 ( op indrukwekkende wijze kampioen geworden in de hoofdklasse, zoals elk jaar trouwens ), Helmond Sport E1 ( spelend in de zgn E league voor BVO’s), Sparta E1 ( behoeft geen nadere introductie ) en Nieuwland E1 ( voor zover je daarvan mag spreken in deze poule "de zwakkere broeder" ). Altius mocht pas na de tweede poulewedstrijd aantreden en zodoende konden we onze komende tegenstanders even bekijken. Het beloofde een spijkerharde voetbaldag te worden; ARC en m.n Sparta speelden veelal over het randje en ook Helmond Sport was er beslist niet vies van het fysieke duel in te gaan. Nu staat Altius E1 ook niet bekend als een stel watjes, maar wat hier zich aan mijn ogen ontvouwde baarde me wel wat zorgen. Te meer daar onze spelverdeler en bikkel Hugo vandaag afwezig was vanwege vakantiebeslommeringen. De verwachting was derhalve dat we hem node zouden missen in dit slagveld. Gelukkig hadden we in, ja hoe zullen we hem noemen Knipoogje, nou zeg maar Joris Driepinter, een adequate vervanger met geboortejaar 1997.
We trapten af tegen ARC. Een uitstekende ploeg, die techniek met bikkelhard spel combineerde. Altius stond onder druk, maar de uitstekende keeper Twan hield ons meermalen in de race. De navelstreng tussen Hugo en Rik was er vandaag niet, dus er ontstond een heel ander spelletje. Niet slecht overigens, maar er was weinig sprake van combinatievoetbal, daar Joris meer een type aanvallende nummer 10 is en Hugo meer een verdedigende. Hoe te scoren vandaag was ook de vraag. Verdedigend stond het vrij aardig. Jelmer, Michiel, Wouter en Michiel waren geconcentreerd, maar werden gedwongen door het offensieve spel van de tegenstander zich meer met verdedigen dan met aanvallen te bemoeien. Maar zoals altijd hebben we dan gelukkig Rik nog, die vandaag in grootse vorm stak. Bij de eerste fatsoenlijke aanval pikte Rik de bal op bij het grote doel aan de zijkant en ging er bliksemsnel vandoor. Solerend trof hij vanaf links met een fraai diagonaal schot doel en dat was de onverwachte 0-1 voorsprong. ARC miste nog enkele behoorlijke kansen en het was weer Rik, die vanaf links op de achterlijn de rechtsback en keeper op volle snelheid passeerde, de centrale verdediger zat hem op de hielen en Rik stond bijkans op de doellijn en kon eigenlijk niet missen maar met de moed der wanhoop gleed de ARC speler zich voor het schot en deze 1000% ging er niet in. En dan weet je het in voetballand natuurlijk wel; 1 minuut voor tijd vloog een harde hoge bal met een flauwe boog in de verre kruising; eindstand 1-1. Dat was een flinke domper. De tweede wedstrijd tegen Nieuwland, dat zich inderdaad ontpopte als een matige tegenstander. Een 2-0 overwinning met twee doelpunten van Rik was een flauwe afspiegeling van de krachtsverhoudingen. de derde wedstrijd beloofde een zware pot te worden. Helmond Sport E1 heeft een uitstekend team, atletische spelers met veel loopvermogen en techniek. Altius was gefocusd en begon geconcentreerd aan de wedstrijd. De eerste de beste corner betekende meteen de 1-0 voorsprong. Ruben zorgde voor zoveel onrust, dat Helmond Sport pardoes een eigen doelpunt scoorde. Veel strijd in deze wedstrijd en de slag leek beslist toen Joris de opgekomen Michiel bediende en de laatste schoot prachtig laag in de hoek raak 2-0. Grote vreugde bij de Altiusaanhang! Toch wist Helmond Sport langszij te komen en het werd dus weer spannend. gelukkig maakte Rik aan alle onzekerheid een einde door 5 minuten voor tijd de derde er in te prikken; een mooie 3-1 overwinning. De laatste wedstrijd moest de beslissing brnegen. Het sterke Sparta moest van ons winnen om in de finale te komen, terwijl wij aan een gelijkspel genoeg hadden om de eindstrijd te bereiken. Wat zich in deze wedstrijd op het veld liet zien was er één om nooit te vergeten. De honderden toeschouwers langs de lijn konden hun ogen niet geloven. Na twee minuten was het Joris, die met een geweldig afstandschot Altius aan de leiding hielp. Dit was voor Sparta ( en hun twee coaches) het sein om alles los te gooien, dat wil zeggen, om alle middelen in de strijd te werpen die de grenzen van het betamelijke ver zou overschrijden. Wat een genante vertoning! Sparta presteerde het om in twintig minuten tijd drie spelers uit het veld te laten sturen, alwaar verwijdering van het team uit het toernooi meer op zijn plaats zou zijn. Natrappen, levensgevaarlijke overtredingen, uitschelden van de scheidsrechter met K woorden ( ziektes en allerlei soorten vleeswaren); nog nooit meegemaakt! Onze finest moment was 10 seconden voor het einde van de wedstrijd; 10 seconden voor het einde van de wedstrijden werd er centraal afgeteld door de wedstrijdleiding. Op het moment dat men bij "drie" was, rolde de bal tergend langzaam ons doel in, dwz, het fluitsignaal klonk 2 seconden voordat de bal over onze doellijn ging. Alles wat Sparta was ging volledig door het lint met de Spartacoach voorop ( leve het proletariaat..) . Het had ze toch niet geholpen mbt de finaleplaats, maar het was inmiddels zo donker in hun duistere geesten dat ze dat ook al niet meer door hadden, maar dat weerhield ze niet om met agressief verbaal geweld hun intimidatie voort te zetten. Het hielp ook al niet ( ik kwam inwendig niet meer bij..) doordat de E1 spontaan het lied "Sparta heeft helemaal niets olé,oléé (2x), helemaal niets (2x), helemaal niets olé’, olé!. Prachtig.
Zoals gezegd kwamen we met dit prachtige resultaat in de finale  en wel tegen Helmond Sport E2. Deze E2 is een uitstekend team en behoort in feite tot de E1, die eigenlijk 16 speles telt en nu dus in tweeen is verdeeld. Tot een ieders ( plezierige verrassing) zou de finale geleid worden door internationaal scheidsrechter Kevin Blom. Gezamenlijk kwamen de teams met deze leidsman onder toeziend oog van wel 750 toeschouwers het veld op. Wat een geweldige ambiance! Een supergemotiveerd E1 begon aan de wedstrijd. Een sterk Helmond Sport zette direct de toon en had het geluk door een misverstand in onze verdediging op voorsprong te komen 1-0. De E1 liet zich niet uit het veld slaan en het was Rik die met wellicht de mooiste goal van het toernooi terug sloeg. Een verre uittrap van Twan naar de rechterzijkant werd door Rik in één keer prachtig doodgelegd op zijn schoen en in één vloeiende beweging zette hij zijn tegenstander op het verkeerde been en joeg de bal van 15 meter uit een onmogelijke hoek werkelijk als een granaat strak in de linkerkruising! 1-1. Altius leek de wedstrijd naar zijn hand te zetten en weer was het Rik, die in deze wedstrijd bij vlagen weergaloos voetbalde, langs drie tegenstanders soleerde en de bal mooi aan de attent meegelopen Joey aflegde. Een koele intikker en dat betekende de 2-1 voorsprong. En net als je voelt dat het niet mis kan gaan was het slap en slecht ingrijpen in de verdediging dat Helmond Sport op gelijke hoogte kon komen. Twee minuten een identieke situatie op rechts, waarbij Rik zijn inmiddels suf gespeelde tegenstander weer dolde, de bal opwipte en vanuit dezelfde hoek de bal keihard via de onderkant van de lat weer het veld inschoot. De bal stuiterde net langs Joey en Joris heen; wat een pech! Zou het dan toch nog penalties worden? In de laatste aanval van Helmond Sport, die er onschuldig uitzag, zat wel het venijn. Doordat we twee ongelukkige tegendoelpunten hadden gekregen, werd onze verdediging zienderogen onzekerder. Daar waar de bal makkelijk weggeschoten had kunnen worden, bleef iedereen elkaar aankijken en de spreekwoordelijke derde ging er mee heen; een 3-2 achterstand. Bij de aftrap keek Rik me aan en ik wist wat hij wilde doen; ik knikte; probeer het maar! Joey nam de aftrap, Rik passeert één man, twee man, daar gaat de derde voor schut, nog ééntje…Op dat moment had de bal moeten worden afgegeven naar Joey, maar Rik koos ook voor de laatste. Dit lukte voor driekwart, lichte uitwijking naar rechts, een ultiem schot: buitenkant paal achter, pfff…Dan begint de wedstrijdleiding door de speakers af te tellen; tien negen, acht… en we weten het; tweede. Vooraf wellicht er voor getekend, maar dit was wel ee beetje zuur. Toch een beetje weggegeven, maar desalniettemin natuurlijk een prestatie om trots op te zijn.
 
Een merkwaardige dag voetbal; een ander soort voetbal met een mooi resultaat en "onvergetelijke" tegenstanders op een schitterend toernooi.
 
Dit bericht werd geplaatst in verslagen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s