Reis naar Barcelona: een onvergetelijke gebeurtenis voor onze Dany

 

Woensdag 11 Juni

 

De dag waar iedereen op heeft zitten wachten. Al druk gespeculeer via msn over Barcelona. Maar toen was het echt tijd om naar Barcelona te gaan. Bij het station begon het al de trektouwtjes werden tevoorschijn gehaald door Wouter. Ik denk niet dat iedereen dat zo leuk vond. Maar wij(de spelers) wel. Op Schiphol werd het kleine Nike balletje al uit de tasjes gehaald om te voetballen. Dat was erg leuk. Helaas verpesten de bewakers ons plezier. We mochten niet voetballen op schiphol. Op schiphol waren Samir en Arjan er ook. Ze begroeten de jongens allemaal stuk voor stuk. De aankomst in Barcelona was natuurlijk erg leuk. Helaas kregen kinderen last van hun oren toen we gingen landen(waaronder ik ook last van  mijn oren kreeg). Eenmaal op het vliegveld werd natuurlijk ook weer het balletje tevoorschijn getoverd.

 

Donderdag 12 Juni

 

Eindelijk zijn we in Barcelona. We gingen bijna met iedereen naar de <<Sagrada Familia van Gaudi. Al was ik er al een keer geweest ik was onder de indruk en ik denk dat ik niet de enige was. Helaas was het maar een saaie boel totdat we naar het hoogste punt gingen. Niet iedereen ging mee die zullen er wel spijt van hebben gehad. Je moest ongeveer een half uur wachten voordat je naar boven kon. We gingen met de lift naar boven wat je toen zag zou je niet kunnen vertellen hoe mooi het was. Alleen als je zelf daar bent geweest kun je het geloven. De jongens en ik vonden dat wel het hoogte punt van al dat saaie bekijken  van de kerk. Nadat we boven zijn geweest gingen we terug naar het appartement om Hugo en Fred te verwelkomen. Toen Hugo en Fred er waren gingen we shoppen dachten we. Ik en nog een paar kinderen wouden wat leuke spulletjes gaan kopen. Dus gingen we met een paar ouders een hele lange straat aflopen. Helaas waren alle winkeltjes dicht. Toen gingen we naar een parkje en Montse natuurlijk voorop als een gids. Het park was erg mooi. We gingen tafeltennissen alleen dan met een voetballetje. Al gauw kregen de ouders een mooier parkje in de gaten iets verderop. Daar waren hele mooie fonteinen. Maar ja wij gingen gewoon weer lekker voetballen. Een voetbal bij water dat is niet slim en natuurlijk kwam de bal in het water. Iedereen dacht de bal kwam weer terug drijven maar nee…. De bal kwam maar niet terug. Toen namen wij het iniatief shirt uit sokken uit en springen maar. Helaas mocht het niet maar wat wouden wij graag in het water. Het was namelijk behoorlijk heet. Eenmaal de terug weg begon iedereen vermoeid te raken en dan ook nog een oefenwedstrijd voetballen.

 

De oefenwedstrijd

 

Eenmaal in de bus waren we al weer op geknapt en niet meer zo moe. Ik denk dat vooral die nieuwe jongens die nog niet in Barcelona waren geweest het best spannend vonden. Ik had me vooral verheugdom de jongens van Mollet A van vorig jaar terug te zien. Dat was niet het geval en dat vond ik erg jammer. De wedstrijd was niet echt leuk. Ze konden alleen maar natrappen.(maar ja wij kunnen er ook wat van.) We hebben gemerkt tijdens die wedstrijd dat we voor elkaar op kunnen komen en een team zijn. En zulke wedstrijden maak je niet vaak mee. Toen ik eenmaal geblesseerd in de bus zat en later in het appartement merkte ik wel dat de jongens en ouders wat ongerust werden. Iedereen vroeg kan je zaterdag wel voetballen?? Ik zeg: Natuurlijk waarvoor ben ik anders naar Barcelona gekomen? En ja ik wil graag voetballen dus het zal me ook lukken. Met fysiotherapeut Martin en Ellen en Zuster Ineke en Moeder Montse en Margha  zal het wel gaan lukken. Ik wil iedereen bedanken voor het helpen en de steun.

 

Vrijdag 13 Juni

 

Een heerlijke nachtje slapen konden we er allemaal weer tegenaan.

Maar ik merkte al dat de blessure al en stuk had genezen. Iedereen was natuurlijk blij om dat te horen. De jongens die naar Camp Nou  wouden waren al vertrokken. De andere jongens konden lekker rustig aan doen. Iedereen lag een beetje te game(vooral met de PSP). Toen gingen we met de metro. Ik merkte aan iedereen dat ze het erg spannend vonden. Iedereen die maar 1 keer naar een tas keek was al verdacht. Gelukkig was er niks gestolen,maar ik merkte wat het met iedereen heeft gedaan(Martin vorig jaar gerold). Het was wel een goeie les voor iedereen. Iedereen lette goed op. Toen we bij P<<laca Catalunya waren kwam een grotere bal te voorschijn. Even een balletje hoog houden. Later kregen we de duiven in de gaten. Beetje duiven pesten was wel leuk. Toen kochten Ineke en Ellen een zakje vogelvoer voor ons. In begin iedereen een beetje bang dat ze in je hand of vinger zouden bijten. Later kwamen de duiven op onze handen zitten. Bij onze topkeer Twan niet. Die poepte ze onder met vogel poep dat was echt grappig(natuurlijk niet voor Twan). Bij Thijmen Rensen gingen de vogels op zijn hooft zitten. Hij dacht leuk,koel een vogel op mijn hoofd. Ik kan me nog herinneren dat die het uitschreeuwde: Haal die vogel van mijn hooft aaauuuw!!. Daarna gingen we naar de Ramblas dat was erg leuk. We kwamen Ronaldinho tegen die er vorig jaar ook was. Thijmen Rensen gooiden bij een standbeeld een muntje in. Toen begon het standbeeld opeens te schieten met zijn 2 pistooltjes. Iedereen lag dubbel. Die man had de ergste etterbak van allemaal even laten schrikken. Je had zijn hooft moeten zien niet normaal. We kwamen het spel balletje balletje tegen. Iedereen ging kijken maar het mocht niet zijden de mensen. Het was een oplichting spel. Iedereen was onder de indruk. Thijmen Rensen stond natuurlijk weer vooraan. Hij ging gewoon niet weg. Toen wou de man zijn bal afpakken maar dat lukte de man niet. De man zij: ga nu weg of ik bel de politie. Toen liep Thijmen weg. Eigenlijk achteraf gezien hadden we moeten zeggen oké bel de politie maar. Want hun zijn bang voor de politie. Eenmaal op het strand gingen we natuurlijk lekker voetballen. De tijd vloog om. Toen gingen we in het Oranje al zingend naar het restaurant. Er zaten ook Italianen en we gingen dus tegen elkaar inzingen. Hun voor Italië wij voor Roemenie en Nederland. Alle jongens vonden dit echt super. Wie maakt zoiets nou mee? Iedereen had heerlijk gegeten en kon lekker feesten en juichen omdat Nederland veel doelpunten scoorde en wonnen. Helaas kwam er ook wat trieste momenten. Zoals dat Montse een hele mooi agenda van het team kreeg. En ze besefte ook wel dat Barcelona bijna al afgelopen is en dat er 3 jongens weggaan. Maar Namens iedereen nog eens bedankt Montse zonder u waren we denk ik nooit in Barcelona geweest. En persoonlijk was Montse een goeie moeder Montse bedank!

Nadat we hadden gegeten gaven we het restaurant nog even een fooi en gingen met de taxi terug naar het hotel.

 

Zaterdag 14 Juni

 

Het was de dag van het toernooi!

Iedereen moest vroeg op dus half slapend de bus in. Maar iedereen werd snel wakker hoor door het geroezemoes over welke plek we zouden halen in het toernooi. Wat wouden we graag revanche nemen tegen de Spanjaarden,al wisten we dat het erg lastig zou worden. We gingen het proberen. Voor de wedstrijd in de kleedkamer nog even de puntjes op de i en spelen maar. De 1e wedstrijd verliep lekker iedereen was vrolijk het was een goed begin. De 2e wedstrijd liep iets minder goed maar niet slecht 2-1 verloren van Mollet A maar zoals Martin al zij elke wedstrijd tegen Mollet is een Kraker in mijn woorden een klassieker. We waren door naar de halve finales. Ik nog even op de foto van Mollet A. En dan voorbereiden tegen Cornella. Cornella waren goeie vrienden geworden van ons. We hadden ze geleerd dat we moesten zingen Altius is oké Ole Ole. Wij moesten zingen Ali bi ali ba abi aba Cornella Cornella. Toen kwam het er op aan de wedstrijd. Fysiek zouden we dit gaan verliezen maar voetballend konden we het winnen. Helaas iedereen was zowat op laatste krachten eruit maar de wedstrijd was gespeel 2-0 verloren. Iedereen was op iedereen had alles gegeven meer konden we niet. Tranen liepen over sommige wangen heen. Het besef was hier het is voorbij Barcelona en voor mij Rik en Hugo de laatste wedstrijd voor Altius en voor Martin de laatste wedstrijd als coach en jeugdcoördinator. Het was een geslaagd toernooi en Mollet A had ook verloren. Nog even de beker in ontvangst nemen en een groeps foto met Mollet A. In het appartement hield ik nog even een toespraak over Martin(al kon ik niet veel zeggen met mijn stem). Martin is een coach die ik al lang ken. Hij heeft mij geholpen om beter te worden. Hier met dit toernooi ook weer. Door hem kon ik snel de blessure laten genezen hij heeft me geholpen als een echte vader! Dit verdiend wel iets moois. Hij kreeg een mooie kalender van mij met foto’s waar we samen op staan. Martin bedank voor alles! Ik zal je missen! Je weet het he.. Al zal ik iedereen gaan missen.

 

Iedereen bedankt voor de mooie jaren bij Altius. Montse ik zal je missen en nogmaals bedankt voor alles, dat geldt natuurlijk voor iedereen.

  

Geschreven door:Dany

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in verslagen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s